DALEKO OD DOMU Inesa, Wolodymyr, Julia, Nadia i Markiyan

Inesa i jej mąż Wołodymyr są uchodźcami wojennymi z Ukrainy, z Krzywego Rogu. Inesa zajmuje się literaturą, pisze również bajki. Wołodymyr jest dziennikarzem i stara się na bieżąco relacjonować dla ukraińskich mediów, jak wygląda pomoc z polskiej strony. Znaleźli schronienie w Domu Utopii. Na tym samym piętrze mieszkają dwie siostry i ich piątka dzieci. Wszyscy są uchodźcami ze Lwowa. Ojcowie dzieci zostali na Ukrainie, by bronić ojczyzny. Inesa stara się czytać swoje bajki dzieciom z pokoju obok, aby te mogły na chwilę zapomnieć o wojnie. Siostry starają się, aby dzieci mogły spokojnie odrabiać lekcje i bawić się. Nadia to córka jednej z nich, czwartoklasistka, która bardzo lubi śpiewać, szczególnie jedną piosenkę, która po rozpoczęciu wojny na Ukrainie nabrała dodatkowego wymiaru. Julia Halanyuk, mama Nadii, wie, że dla jej dzieci cała sytuacja jest dużym stresem. Szczególnie te najmłodsze praktycznie nie wychodzą z mieszkania. Jedynie Nadia od czasu do czasu lubi wyjść ze starszym bratem, Markiyanem, na pobliską siłownię plenerową. Pamięta też, by każdego dnia zadzwonić do taty broniącego ich domu w Ukrainie i choć przez chwilę z nim porozmawiać.

Realizacja: Grzegorz Zariczny, Krzysztof Ridan.

Kino Studyjne SfinksNowohucka Kronika Filmowa

Komentarze są wyłączone.